เมื่อตอนเด็กผมได้ยินเรื่องเล่าเรื่องนี้มามันเป็นเรื่องเล่าที่ยังตรึงติดตาจิตใจของผม
ตลอดมาแม้ระยะเวลาที่ได้ยินเรื่องนี้มันจะผ่านมานานแล้วก็ตาม
ผมได้ยินเรื่องเล่านี้จากรายการหนึ่งทางทีวีซึ่งทุกคนในเรื่องนี้
มีตัวตนอยู่จริงๆเพียงแต่ผมแค่จำชื่อพวกเขาไม่ได้แค่นั่นเอง
ตอนนี้หลายๆคนคงเริ่มอยากรู้แล้วว่ามันเป็นเกี่ยวกับเรื่องอะไร
ในเรื่องนี้ผมจะพาคุณย้อนเวลาเข้าไปในยุคสงครามโลกครั้งที่1
ยุคแห่งความโรแมนติก การต่อสู้ และเปลี่ยนแปลง
ณ กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษ
ในครอบครัวอัีนแสนอบอุ่นครอบครัวหนึ่งอาศัยกันอย่างมีความสุข
สามีกำลังจัดเตรียมของบางอย่างในลูกในท้องของภรรยาที่กำลังจะคลอด
ภรรยาเดินเข้ามากอดสามีทั้งคู่ยิ้มให้กันอย่างอบอุ่น
"ที่รักเก็บอะไรไว้ให้ลูกหรอค๊ะ"
ภรรยาถาม
"รอให้ลูกของเรามาเปิดเองดีกว่าจ๊ะ"
สามีตอบ
ภรรยาก็ไม่ถามอะไรต่อเธอเข้าใจความรู้สึกของสามีดี
แต่หารู้ไม่ว่าเจ้ากล่องนี้จะเป็นตำนานรักชัวร์นิรันด์
ต่อมาประเทศอังกฤษได้ร่วมในสงครามโลกครั้งที่1
ชายที่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงถูกเกณไปเพื่อออกรบ
หนึ่งในนั้นก็คือชายผู้รักครอบครัวและแสนอบอุ่นผู้นี้นี่เอง
เขาได้ร่ำลากับภรรยาและสัญญาว่าหากรอดชีวิตกลับมา
เขาจะกลับมาหาเธอ......
เขาถูกพาขึ้นเรือเพื่อเดินทางไปสู่สนามรบหรือแดนประหารดีๆนี่เอง
แต่หากในแววตาเขาหาความกลัวไม่ด้วยจิตใจอันรักชาติอย่างเต็มเปี่ยม
เขาเก็บกุญแจที่เปิดหีบของขวัญลูกสาวเขาไว้กับตัวเสมอ
เหมือนว่าเขาจะรู้ว่าเขาอาจจะไม่ได้กลับมา
ชายผู้นั้นได้เขียนจดหมายบรรยายถึงความรัก
ของเขาที่มีต่อทารกน้อยที่อยู่ในท้องของคนรักของเขา
เป็นความรู้สึกถึงความรักและผูกพันธ์ สายใยระหว่างพ่อกับลูกน้อยในท้อง
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยเห็นหน้าเจ้าตัวน้อยมาก่อนก็ตาม เขาได้หยอดกุญแจ
และจดหมายของเขาใส่ไว้ในขวดแก้วเก่าๆใบหนึ่งปิดฝามันจนแน่น
พร้อมปาออกไปสู่กลางทะเลด้วยใจอธิฐานอันแรงกล้าและความรักอันยิ่งใหญ่
เขาได้ขอให้พระเจ้านำขวดใบนี้ไปให้ลูกของเขาได้อย่างปลอดภัย
เมื่อไปถึงสนามรบชายผู้นี้ก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย
"เพราะเขานั่นได้ตายในสนามรบไปแล้ว"
เมื่อภรรยาได้ทราบข่าวเธอเธอโศกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก
นอนร้องไห้อย่างโศกเศร้าเสียใจเธอไม่ต้องการอะไรนอกจากเพียงให้เขา
กลับมาเท่านั่นเพื่อเริ่มชีวิตครอบครัวที่อบอุ่นพร้อมหน้ากัน3 พ่อ แม่ ลูก
และอยู่ด้วยกันไปจนสิ้นลมหายใจแต่หากฝันนั้นได้ล่มสลายไปแล้ว
ต่อมาหญิงสาวผู้โดดเดี่ยวเธอได้คลอดลูกออกมาเป็นลูกสาว
เด็กสาวที่มีหน้าตาน่ารัก และดูมีเสน่เหมือนชายคนหนึ่งที่เธอรักมากที่สุด
หากแต่ีชายผู้นั่นไม่ได้อยู่เคียงข้างเธอแล้วในวันนี้ ถึงแม้จะมีผู้คนมากมาย
หลายตาเข้ามาหาชายหนุ่มที่เลิศเลอเพียงใด เธอก็ไม่หมายปองเพราะคนที่เธอรักที่สุดนั้น
คือชายที่แสนอบอุ่นผู้รักครอบครัวคนเดียวของเธอที่แม้กายได้สลายไปแต่หากใจของทั้งสอง
ยังตรึงตราผูกพันธ์มิเคยห่าง
"เธอเลือกที่จะอยู่คนเดียวไปทั้งชีวิตกับลูกสาวของเธอโดยไม่เหลียวใครอีกเลย"
เด็กสาวได้โตขึ้นมีช่วงเวลาอันแสนสุข และสุดเศร้า เป็นเด็กสาวที่ควรจะมีความสุข
หากผู้เป็นพ่อของเธอยังอยู่ เธอและแม่ของเธอคงได้นั่งกินข้าวด้วยกันและมีความสุขด้วยกัน
ตามภาษาครอบครัวธรรมดาๆที่แสนอบอุ่นเธอปวดร้าวทุกครั้งที่เห็นครอบครัวที่พร้อมหน้ามี
พ่อ แม่ ลูก
เมื่อกาลเวลาได้ผ่านไปเด็กสาวผู้นี้ก็เริ่มแก่ตัวลงผู้เป็นมารดาของ
เธอได้จากไปอย่างไม่มีวันกลัีบ โดยไม่ลืมที่จะรักสาศสัญญาที่ให้ไว้กกับคนรักของเธอว่า
จะรักกันชั่วนิรันดร์
อยู่มาวันหนึ่งมีชายผู้หนึ่งเดินเข้ามาเคาะประตูบ้านของเธอ
เธอเปิดประตูชายผู้นั้นเดินเข้ามาพร้อมขวดเก่าๆที่มีไคร้
ติดเต็มไปหมดเขาถามชื่อของเธอ
และบอกว่าเขาไปเจอขวดใบนี้โดยบังเอิญมันได้ล่องลอย
อยู่ในทะเลมาเป็นเวลา80กว่าปีโดย ไม่แตก ไม่ร้าว ไม่เสียหาย และไม่ถูกเก็บไปทิ้ง
ขวดใบนั่นยังคงสภาพเดิมทุกอย่างมีเพียงตะไคร้น้ำติดเท่านั่น
เขาได้เปิดมันออกข้างในมีข้อความที่พ่อเธอเขียนไว้พร้อมกุญแจ
เขาได้เขียนบรรยายความรักของเขาทั้งหมดที่มีต่อทารกตัวน้อยเมื่อ80กว่าปีที่แล้ว
เป็นความรักอันยิ่งใหญ่ที่พ่อคนหนึ่งมีต่อลูก พร้อมกุญแจดอกหนึ่งที่มีไว้สำหรับ
ไขหีบที่ไม่เคยถูกเปิดมาก่อนเลยเป็นระยะเวลา80กว่าปีทุกอย่างยังคงเดิมเหมือน
มีใครต้องการให้มันเป็นอย่างงั้น เธอได้ไขหีบออกมาอย่า่งช้าๆ
ข้างในหีบนั่นเต็มไปด้วยของกุ๊กกิ๊กสำหรัีบเด็ก ไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาตัวน้อย
ผ้าพันคอที่แสนอบอุ่น เสื้อผ้าของเด็ก สร้อยคอและเครื่องประดับที่งดงามวิจิตร
ทุกอย่างในนั้นไม่มีแม้แต่ฝุ่นที่เข้ามาจับแม้แต่นิดเดียว
พ่อเธอได้เขียนไว้อีกว่าถ้าเป็นลูกสาวให้ตั้งชื่อว่าแอลมีลี่
ซึ่งตรงกับชื่อของเธอและแม่เธอได้ตั้งชื่อเธอไว้ว่าแอลมีลี่
ทั้งๆที่ไม่ได้เปิดหีบมาก่อน
เธอได้ร้องไห้น้ำตาไหลพรั่งพรูออกมา
ถึงแม้ว่าของพวกนี้เธอจะใช้มันไม่ได้แล้วก็ตาม
ถึงแม้ว่าของพวกนี้จะไม่ใช่เงินทองอันมากมาย
แต่หากว่ามันคือสิ่งของที่ชายธรรมดาๆผู้หนึ่งเก็บ
ไว้อย่างดีเพื่อที่เขาจะแสดงความรักให้ลูกตัวน้อยของเขา
เป็นของขวัญที่ออกมาจากใจจากใจของผู้เป็นพ่อที่ผู้ชายธรรมดาๆ
คนหนึ่งจะทำให้ด็กทารกน้อยได้
และทุกอย่างยังอยู่ในสภาพเดิมที่สมบูรณ์
เหมือนเมื่อ80กว่าปีที่แล้ว
เป็นความรักอันบริสุทธิ์และยิ่งใหญ่ที่ผู้เป็นพ่อมีให้
เป็นไปได้อย่างไรที่ขวดแก้วในหนึ่งจะลอยอยู่ท่ามกลางทะเล
และคลื่นยักษ์โดยไม่แตกหรือเสียหายเลย
มา80กว่าปีถ้าไม่ใช่เพราะแรงอธิฐานอันแรงกล้าของชายผู้หนึ่ง
หรือมันแค่บังเอิญเท่านั่น
แต่ไม่ว่าอะไรก็ช่างขวดใบนั่นก็ได้กลับมาหาเจ้าของที่แท้จริงแล้ว
และมันจะเป็นตำนานรักจากสงครามโลกครั้งที่1ที่ตรึงติดตราหัวใจของเธอ
ไปตลอดกาล...
ป.ล.หากใครที่ต้องการกอปไปอย่าลืมให้เครดิตเจ้าของบล็อกนะครับเพื่อเป็นกำลังใจ^^
edit @ 1 Mar 2011 04:58:59 by โลกส่วนตัวของชายคนหนึ่ง
edit @ 1 Mar 2011 14:57:36 by โลกส่วนตัวของชายคนหนึ่ง
edit @ 2 Mar 2011 19:18:53 by โลกส่วนตัวของชายคนหนึ่ง
